مطالعة تجربی هماهنگی بین سازمانی (مورد مشاهده: سازمان های مرتبط با کار و اشتغال در ایران)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار دانشکدة علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه مازندران

2 استادیار دانشکدة مدیریت، دانشگاه تهران

3 دانشجوی دورة کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی، دانشگاه تهران

چکیده

هماهنگی بین سازمانی بخش مهمی از برنامه ریزی است چرا که بیشتر برنامه ریزی ها شامل سازمان های در تعامل
چندگانه است. سرمایه گذاری و اشتغال چالش های چندبعدی و چندمقطعی در نظر گرفته می شود که مدیریت آن ها نیاز
به همکاری بین بخشی و بین سازمانی دارد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی وضعیت هماهنگی سازمانی میان
سازمان های مرتبط با سرمایه گذاری و اشتغال در ایران است. نمونة آماری شامل 030 نفر از متخصصان سرمایه گذاری و
مدیران سازمان های مرتبط با اشتغال و سرمایه گذاری در ایران است. ابزار جمع آوری اطلاعات مربوط به پرسشنامه
1 بوده است. اطلاعات جمع آوری شده مربوط به / متشکل از پرسش های استاندارد با سطح قابلیت اطمینان از 73
متغیرها، با مدل رگرسیون تحلیل مسیر و آزمون تی استیودنت و فریدمن بررسی شد. یافته های پژوهش نشان می دهد
شش متغیر مورد مطالعه به طور مستقیم و غیرمستقیم بر هماهنگی بین سازمانی تأثیر دارد. بنابراین، اعتماد متقابل
1(، منافع متقابل / 1(، هدف گرایی ) 93 / 0/00 ( بیشترین اثر مستقیم را دارد. دیگر متغیرها مانند سهولت ارتباط متقابل ) 97 (
1( به ترتیب اثرگذار در نظر گرفته شده است. متغیر فرهنگ سازمانی سازگار هیچ تأثیر مستقیمی بر / و تفکر گروهی ) 0
موضوع هماهنگی بین سازمانی ندارد، در حالی که هر شش متغیر به طور غیرمستقیم بر هماهنگی سازمانی تأثیر دارند.
در نهایت، بر اساس این نتایج، پیشنهاداهایی به مدیران و مسئولان، جهت بهبود هماهنگی بین سازمانی میان
سازمان های مرتبط با سرمایه گذاری و اشتغال در ایران ارائه شده است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات